It all feels just so good. Being able to walk in those Notting Hill streets every single day, getting to know local people and even answering pointless How are you? every time they spot familiar face. I got used to living here, smiling just after a quick glance at the cute little houses, buying figs and dates from street market and making little dots on London's map, trying to visit as many places as possible. I'm planning on writing more about my favourite places in here, but for now, let me just introduse the newest pictures, shot in a little hidden open garden where I sometimes go just to read a book or use the open air gym. As you can see, I've been obsessed about oversize these days. Bell-bottoms seemed a perfert combination with my newest treasure - the simplest COS tee. I've written about it some time ago already but while my stay in London I really forgot about usual sales time, spending my money on clothes seems even a bit surreal right now. I just feel like I want to buy just a few things here, but I want them to be high quality, to have their story (like those treasures found in vintage shops, as long as they don't cost more than stuff in Harrods, for God's sake). I'm pretty sure I'm gonna wear them more often and be happier, being able to lock my suitcase whlist packing back home. 

(ph. Iga Wysocka, wearing: COS tee, sh pants H&M shoes, sunnies bought in Portobello vintage shop)

Zastanawiam się, czy jestem już kopią czy jeszcze swoją własną wersją. Albo może, jak bardzo jesteśmy zmanipulowani i otaczani dookoła bodźcami estetycznymi podobnej maści, żeby jednocześnie mieć ochotę nosić to samo, wyglądać podobnie, a nawet i zdjęcia na bloga robić na tle identycznych kwitnących drzewek. Jak bardzo dziwacznie to nie zabrzmi, często mam w głowie pomysł, jeśli chodzi głównie o jakieś nowości na bloga, a potem, jak tylko zrealizuję sesję, dopieszczę tekst czy obrobię zdjęcia widzę wszechobecny wysyp tego samego. Zaobserwowałam to głównie w tej dziedzinie, ale jakby się dłużej zastanowić, nie chodzi jedynie o ubrania i najpopularniejszy filtr z Instagramu. Dobrze jest się wpasować w tłum, łatwo powielać czyjeś drogi, ścieżki zawodowe, słuchać tej samej muzyki i wybierać ten sam tusz do rzęs w drogerii. Ale po co?

Dzisiaj wyglądam trochę jak z lookbook'a Chloe lub Zary - mokasyny na traperowanej podeszwie, zamszowa spódnica z frędzlami i jasna koszula, to będzie najbardziej popularny mundurek tego lata. I chociaż miałam tego świadomość szykując ten post, a z tyłu głowy pobrzmiewała mi wrodzona chęć robienia wszystkiemu na przekór - czułam się w tym zestawie świetnie. Może czasami warto dopasować hity do siebie nie bać się ich, w końcu ktoś je przemyślał i uznał, że będą się dobrze nosiły?