Te zdjęcia zrobiliśmy podczas wizyty w Sky Garden, gdzie planowałam się wybrać dwa lata, by potem finalnie odwiedzić to miejsce zarówno wieczorem w swoje urodziny, jak i w ciągu dnia. Jeśli jesteście tym miejscem zainteresowani - wizytę możecie zarezerwować online bezpłatnie, jednak polecam robić to ze sporym wyprzedzeniem, szczególnie w okresie wakacyjnym. Miałam na sobie akurat mój zdecydowanie najwygodniejszy zestaw, czyli przyduża bluza kupiona w porywie "Chcę coś wygodnego, czego nie muszę mierzyć i mogę jak najszybsiej opuścić ten sklep" i spodnie a.k.a. Święty Graal wszystkich blogerek w ostatnim czasie (w większości miejsc wykupione, dziękuję jednak za H&M na Regent Street), które marzyły mi się długo i obecnie mogłabym je nosić codziennie. Chyba znudziliśmy się w końcu zwykłymi rurkami  nadeszła era mom jeans (po niezbyt lubianych przeze mnie boyfriend jeans), a niewątpliwy w tym udział miało Vetements z Demn'em Gvasalia na czele. 

I'm definitely not a professional photographer. Well, if I were to tell a newly met person about my experience with photography I wouldn't even start from actual taking pictures. I'd probably babble about me posing for years for my blog or editing pictures that people would send me after the shoots. But in terms of me holding a camera, it's always been about the feeling, the moment, the people and the place. I've learnt to operate my professional camera myself just because I needed to take some shots for my website. In general, I find iPhone the best tool to capture everyday moments but when it comes to special memories, I have this oldschool camera with real film inside. Hipster alert on, for real ppl! And since more than a year I've been using it on special occasions. Recently, after coming back from London I developped two films and almost cried form happiness after seeing these pics. I know the quality isn't the highest or maybe it's not something you're used to seeing on my blog but hey, I love sharing everything with you and Instagram is not always the proper place to put all of them. Oh, and I haven't used any filters or alterations whatsoever. These are raw pics, taken with old, cheap camera I found on my attic two years ago. But they mean more to me than anything else to me.

Nie jestem profesjonalnym fotografem i jeśli miałabym opowiedzieć o swoim doświadczeniu z tworzeniem zdjęć, zaczęłabym pewnie od lat pozowania do sesji na bloga i obrabiania zdjęć metodą prób i błędów.  Zwykłam fotografować ważne dla mnie momenty, ludzi oraz miejsca, nigdy nie traktowałam tego jako swoją pasję lub nie przywiązywałam uwagi do profesjonalizacji tej, wydawałoby się prostej czynności. Pamiętam jednak, że kiedy wyjeżdżałam rok temu na wakacje do Londynu i po raz pierwszy miałam przed sobą wizję przeprowadzki na dłużej niż kilka dni, znalazłam na strychu stary aparat na kliszę. Postanowiłam wtedy, że będę robić nim zdjęciach w wyjątkowych dla mnie momentach i uwiecznię za jego pomocą swoje lato. Moment wywołania fotografii i ich oglądanie zawsze jednakowo mnie cieszy i fascynuje, dlatego też postanowiłam podzielić się z Wami dwoma kliszami, które wywołałam kilka dni temu, czyli tegorocznymi migawkami z lata. Zdjęcia nie były ani trochę obrabiane i to właśnie za taką surowość i kolory niczym potraktowane filtrem z VSCO kocham analogi.