Zastanawiam się, czy jestem już kopią czy jeszcze swoją własną wersją. Albo może, jak bardzo jesteśmy zmanipulowani i otaczani dookoła bodźcami estetycznymi podobnej maści, żeby jednocześnie mieć ochotę nosić to samo, wyglądać podobnie, a nawet i zdjęcia na bloga robić na tle identycznych kwitnących drzewek. Jak bardzo dziwacznie to nie zabrzmi, często mam w głowie pomysł, jeśli chodzi głównie o jakieś nowości na bloga, a potem, jak tylko zrealizuję sesję, dopieszczę tekst czy obrobię zdjęcia widzę wszechobecny wysyp tego samego. Zaobserwowałam to głównie w tej dziedzinie, ale jakby się dłużej zastanowić, nie chodzi jedynie o ubrania i najpopularniejszy filtr z Instagramu. Dobrze jest się wpasować w tłum, łatwo powielać czyjeś drogi, ścieżki zawodowe, słuchać tej samej muzyki i wybierać ten sam tusz do rzęs w drogerii. Ale po co?

Dzisiaj wyglądam trochę jak z lookbook'a Chloe lub Zary - mokasyny na traperowanej podeszwie, zamszowa spódnica z frędzlami i jasna koszula, to będzie najbardziej popularny mundurek tego lata. I chociaż miałam tego świadomość szykując ten post, a z tyłu głowy pobrzmiewała mi wrodzona chęć robienia wszystkiemu na przekór - czułam się w tym zestawie świetnie. Może czasami warto dopasować hity do siebie nie bać się ich, w końcu ktoś je przemyślał i uznał, że będą się dobrze nosiły?