Nigdy nie potrafiłam zebrać się w sobie i zrobić coś od razu, jak to zaplanuję. Weźmy na przykład dzisiejszy makijaż ze zdjęć, a raczej 'make-up wannabe' w moim, raczej marnym, wykonaniu (zaraz po odkładaniu wszystkiego w czasie, moją drugą, jakże chwalebną, zaletą jest całkowita nieumiejętność malowania się. Serio, jeśli ktoś mnie kiedyś zobaczy w towarzystwie pędzelka do nakładania pudru i nie rozpłacze się ze śmiechu w przeciągu 30 sekund, gratuluję. Bo 90% z Was wyciągnęłaby telefon, nagrała mnie i wrzuciła filmik na YouTube pod tytułem 'Jak dźgnąć się w oko, zrobić sobie pomarańczowe placki na twarzy a potem wylać na siebie tonę podkładu w celu zniwelowania wszelkich niedoskonałości śmiejąc się przy tym z samej siebie'). Brokat pod oczami to zabieg zastosowany na wiosennym wybiegu Haute Couture Chanel (który odbył się w styczniu, mówiłam już że jestem opóźniona?). Tutaj możecie obejrzeć cały pokaz. Lubię bawić się w charakteryzację a'la sylwetki z wybiegów, a biorąc pod uwagę moje makijażowe NIEumiejętności, postawiłam sobie poprzeczkę dość wysoko. Z rozpaczą kilka minut przed umówionymi zdjęciami szukałam jakiegoś eyelinera zawierającego tak wyraźne cekiny - skończyło się na brokacie, który (jeśli wierzyć napisom na opakowaniu) powinien posłużyć mi do ozdoby paznokci (cała kadra pracująca w Douglasie, Sephorze i innych Rossmannach okazała się zupełnie nieprzydatna, biorąc pod uwagę nienawistny wzrok jakim mnie obrzucono, gdy pytałam o coś, czym wykonam makijaż jak z pokazu Chanel. "To są jakieś ich pokazy? To ta Chanel jeszcze żyje?").

Jako kontrast do kwitnących drzew (których zdjęciami regularnie maltretuję Was na moim Instagramie) posłużyła czarna sukienka maxi, z koronkową wstawką. Zwykła mała czarna wydaje mi się zbyt oczywista, maxi zbyt pogrzebowa, więc ta jest strzałem w dziesiątkę.

I was never good at making anything right away without procastinating. Even if we look at my today's make-up, or rather a 'make-up wannabe' (after putting thigs to be done later my very best drawback is the fact I'm a total failure when it comes to make-up. Honestly, if you ever see me doing it and you won't laugh to bursting at me, you must be a complete stiff. Because 90% of you guys would take their phones and recorde me, and then put the video on YouTube naming it 'How to stab yourself in the eye using a makeup brush, cover your face in the orange spots and then try to put as much powder as possible just to hide some acne, laughing at yourself all the time'). Sequins under the eyes are the trend I loved a lot when I watched the Chanel Haute Couture fashion show (which took place in January, have I already told you I'm a procastinator?). You can watch it here. I love to dress up as if I were styled like models in the fashion shows but choosing a make-up challenge was quite a no mean feat for me. Those sparkles should be used to embelish people's nails, but hey, I asked everywhere for some eyeliner giving the 'Chanel Haute Couture Spring'14' effect and any of the shop assistants couldn't help me (I am not going to comment their weak knowledge and questions like 'Do they still organise shows? So this means Coco is still alive?')

My black dress with some lace touch seems like perfect to me - not a little black dress, which seems too obvious and not a maxi dress aka. funeral outfit. Let me know how you like it!

ph. Paul Jeremy, wearing: DeeZee shoes, Front Row Shop dress

Nie lubię czerni. Nie lubię czerni. Napiszę może jeszcze raz, tak dla pewności że wszyscy dokładnie zrozumieli: NIE LUBIĘ CZERNI. Od zawsze Wam to powtarzam, i bynajmniej nie należę do osób, które swoje preferencje zmieniają z dnia na dzień. Rzadko zdarza mi się nosić czarne elementy (chyba że mowa tu o butach), a nie pamiętam żebym kiedykolwiek wcześniej ubrała się na czarno od stóp do głów. Na dowód dodam tylko, że z przyczyn czysto szkolnych (całkiem ciekawa praca domowa) zapytawszy przyjaciółkę o moje dziwactwa, jednym z pierwszych, które wymieniła było 'nie nosisz czarnych ubrań'. Tak prawda, jeśli czarne rurki potraktujemy jako coś oczywistego, próżno szukać u mnie czarnych części garderoby. Nie zrozumcie mnie źle, czerń jest zawsze elegancka i ponadczasowa, ale według mnie do wyjście dla nudziarzy bez polotu. Bo jak już zaczniesz nazywać siebie minimalistą, ciężko jest przestać ubierać się w ciemne barwy, proste koszulki i spodnie.. A ja tego nie chcę. Zazwyczaj więc unikam czarnego jak mogę.

Z tym płaszczem było inaczej. Chciałam prostego, długiego okrycia wierzchniego. Co najśmieszniejsze, znalazłam go w szafie mamy. Lekko za duży, wygląda idealnie jak chciałam - bez żadnych ozdobników, razem z najwygodniejszymi butami jakie miałam w życiu i które noszę tak często, że już są nieco znoszone, stanowi tzw. 'perfect match'! ;)

I don't like black. I hate black. I really really don't like black, if somebody haven't understood yet. Since the beginning of my blog I've been saying it and I'm not this kind of preson who changes her preferences quickly. I don't tend to wear black clothes very often (except simple skinny jeans and shoes). Don't get me wrong, I accept it when people treat it as classic and timeless but I think it is for bores. You know, it is so easy to cross the line between being classy and wearing simple tshirts and jeans all the time, isn't it? And being boring while dressing up it's like the worst thing that can happen to your style.

But it was diffrent with this coat. I wanted the long, baggy one and this one whas kinda perfect. Even more perfect it seemed when I found it in my mum's closet so I didn't even have to pay for it or think too much. I just wore it with the best shoes I've ever had (I actually am addicted to those and after few months they have the first sympthoms of being overused, but it is rather to be threated like an advantage!)

ph. Agnieszka, wearing: New Balance shoes, my bff's hat, H&M mum's coat