Witam wszystkich w Nowym Roku! Sylwester udał mi się znakomicie, a ostatnie dni (tygodnie? w końcu już minęły dwa od radosnego okrzyku radości po uświadomieniu sobie, jak długa przerwa od szkoły przede mną) to nieustanne czytanie książkowych zaległości, kończenie świątecznych zapasów, spotykanie się ze wszystkimi, z którymi nie było czasu zobaczyć się przez czytanie Prusów i innych Dostojewskich, a także progresywne skracanie pokaźnej listy filmów 'to watch' i dziwne zbiegi okoliczności prowadzące do przypadkowych wyjazdów do mojego ulubionego polskiego miasta (Warszawo, ah, Warszawo!). Usiadłam też ostatnio (chciałam tutaj napisać wieczorem, ale nie wiem czy można nazwać tak dziwną porę, kiedy zagubiona w czasoprzestrzeni po nocy wypełnionej tańcem wstałam na wieczorny serwis informacyjny, którego charakterystyczna czołówka dobiegająca z salonu dobitnie wybiła mnie z letargu) z zamiarem spisania postanowień noworocznych. Chyba taki odpoczynek dobrze mi służy, bo w głowie mam tysiąc pomysłów, na bloga, na własne projekty, przyszłe działania i cele. A co najlepsze, tak na prawdę mało miałam do zmieniania - większość postanowień zeszłorocznych weszła mi w nawyk i trzymam się ich już (z małymi niepowodzeniami) 365 dni. Zdrowe odżywianie i ćwiczenia to już moje hobby, pisanie codzienność, a już w przeciągu kilku dni pochwalę Wam się czymś co najprawdopodobniej usprawni mi blogowanie w większym i co najważniejsze - bardziej regularnym, wymiarze.

Wpadłam też ostatnio na Facebook'u na świetną inicjatywę. Happiness Jar to genialny w swojej prostocie pomysł na przeżycie tego nowego roku z uśmiechem na ustach (ja mam go czasami aż niezdrowo za dużo :) ). Po prostu załóżcie sobie pudełeczko, słoik, cokolwiek i codziennie wieczorem piszcie na kartce jedno pozytywne przeżycie z minionego dnia. Dzięki temu nauczymy się doceniać każde przeżycia i szukać w nich pozytywnych aspektów, a kiedy będziemy mieli gorszy dzień zawsze możemy sobie przypomnieć niektóre z nich. Każde małe osiągnięcie zbliża nas do sukcesu, pamiętajcie! A Wy, co zrobiliście dzisiaj przyjemnego, dobrego i wywołującego entuzjastyczny szczękościsk?

PS. Jak tylko przełknę te wszystkie świetne książki, wracam do Was z modowymi newsami, sesjami, kawiarniami i, mam nadzieję, filmikami! :)

Wiem, że prawdopodobnie wyglądam tu jak nimfa, a przynajmniej próbuję, ale uwierzcie, podczas robienia wianka wyrazowi mojej twarzy daleko było do sielskości. Zazwyczaj kiedy już się przybiorę, żeby coś wykonać muszę stracić wiele energii i cierpliwości, ale za to cieszę się jak dziecko z efektów. Moje łóżko przez chwilę wyglądało na schludne (przytaknijcie proszę, przynajmniej przez chwilę mój zmysł Poukładanej I Perfekcyjnej Dziewczyny poczuje się dowartościowany), a palce zdawały dawać z siebie wszystko, by być tak zwinne jak za czasów plecenia bransoletek z muliny. Jak to zwykle bywa, po trzecim kwiatku chciałam rzucić nitkę pod to całe Perfekcyjne Łóżko. Wpadł mi jednak do głowy kolejny 'genialny' pomysł. Mianowicie swoim godnym pożałowania głosikiem śpiewałam najbardziej głupie piosenki świata (wiecie, takie składające się tylko z 'baby', 'love you' i 'yeah') i skończyło się na arii godnej Christine z 'Upiora w Operze" (swoją drogą znam już wszystkie soundtracki na pamięć, mogłam przynajmniej w rusałkowym zaciszu wykonać "Maskaradę"). Dobrze, że domownicy zainwestowali w zatyczki do uszu.

I know that I propably look like a wather nymph or something here, but believe me, my face was nothing like a paradise while doing this. Usually when I want to do something myself I have to loose loads of energy, but I'm always happy with the effects. My bed for a moment was looking like a clean place (please nod me, even to boost my ego for a while) and my fingers pretended to be a little bit more dexterous than usually. After the third flower I started to sing some silly songs (do you also sing when you want to forget how boring something is?). You know, those which contains only 'baby', 'love you' and 'yeah'. It ended on an aria which could be sung by Christine from "Phantom of the Opera" for sure (by the way, I know all the soundtracks by heart, if I was wise enough to think I would sang "Masquarade" or something more ambitious). Good for my house-dwellers that they bought earplugs!

ph. Paula Olszewska, wearing: DIY headband, sh dress